Punkty i tarasy widokowe Poznania – Poznań idzie w górę

Czy Poznań staje się polskim Manhattanem? Dla kogoś, kto pamięta nieuporządkowany skwer przy Placu Andersa sprzed ćwierćwiecza, odpowiedź jest jasna: przechodzimy najbardziej spektakularną metamorfozę tkanki miejskiej w powojennej historii. To, co przez dekady oglądaliśmy z poziomu chodnika, właśnie staje się nieaktualne. Jako obserwator miejskich procesów widzę, że miasto przestało bać się wysokości, a nowoczesna dominanta architektoniczna na stałe wpisała się w nasz krajobraz. Zapraszam na zestawienie 5 najbardziej zaskakujących faktów o „nowym Poznaniu” widzianym z góry – od ekologicznych rewolucji po kosmiczne rekordy.

1. Nowy król Poznania i finał 25-letniej sagi (AND2)

Panoramę miasta zdominował nowy lider – AND2 (wcześniej znany jako Andersia Silver). To obecnie najwyższy budynek nie tylko w stolicy Wielkopolski, ale w całym regionie, sięgający 116 metrów. Ta gigantyczna inwestycja Von der Heyden Group i Miasta Poznań, warta ponad 1 miliard złotych, stanowi ostatni element układanki „poznańskiego Manhattanu” – kompleksu, który powstawał przy Placu Andersa przez ostatnie 25 lat.

Budynek dostarcza aż 5% całkowitej powierzchni biurowej miasta, ale z perspektywy urbanistycznej najciekawszy jest kontrast: szklany kolos sąsiaduje z „trącącym myszką” Novotelem, pokazując, jak gigantyczny skok jakościowy wykonaliśmy. Co zaskakujące, w tym naszpikowanym technologią biurowcu klasy A będzie można… uchylić okna. To rozwiązanie, rzadko spotykane w klimatyzowanych wieżowcach, kluczowo wpływa na komfort pracy.

Dla poszukiwaczy widoków mamy jednak ważną uwagę: choć AND2 posiada luksusowe tarasy na 12. i 19. piętrze, nie są one ogólnodostępne – to przywilej zarezerwowany dla najemców. O skali i tempie tej budowy tak mówił Piotr Kledzik, Prezes Zarządu PORR S.A.:

„Andersia Silver zmieniła panoramę Poznania, stając się najwyższym budynkiem nie tylko miasta, ale Wielkopolski. Drogę na szczyt – od poziomu zero do docelowej wysokości 25. kondygnacji – pokonaliśmy w rekordowym tempie”.

2. Wielki powrót legendy po 21 latach (Taras Collegium Altum)

Podczas gdy AND2 jest prywatną twierdzą, Collegium Altum Uniwersytetu Ekonomicznego znów otwiera ramiona dla mieszkańców. W czerwcu 2025 roku, po ponad dwóch dekadach przerwy, oficjalnie przywrócono dostęp do tarasu widokowego na 18. piętrze. Modernizacja tego kultowego „czerwonego wieżowca” kosztowała 5 milionów złotych.

Z wysokości ponad 78 metrów rozpościera się jedyny w swoim rodzaju widok 360 stopni. To idealne miejsce na romantyczny zachód słońca – na szczycie działa kawiarnia „Widok”, a przestrzeń zyskała nową duszę dzięki wystawom i warsztatom. Jako lifestyle’owy punkt na mapie miasta, Altum jest bezkonkurencyjne pod względem doznań panoramicznych.

• Praktycznie: Wstęp jest płatny – bilet normalny kosztuje 20 zł, a ulgowy 15 zł (dzieci do lat 3 oraz osoby z niepełnosprawnościami wchodzą bezpłatnie). Żadna inna lokalizacja w centrum nie daje tak pełnego wglądu w każdą dzielnicę Poznania.

3. Biurowiec, który „oddycha” (Nowy Rynek C)

W cieniu starszych braci z kompleksu Nowy Rynek wyrósł budynek, który jest technologicznym manifestem przyszłości – faza C. To pierwszy w Polsce komercyjny biurowiec o zerowej emisji CO2 netto na poziomie operacyjnym.

Jego niezależność energetyczna od sieci miejskiej imponuje: budynek wykorzystuje system pomp ciepła (zarówno powietrznych, jak i gruntowych) oraz potężną instalację fotowoltaiczną. Najbardziej fascynujący jest jednak mechanizm „oddychania”. Zautomatyzowane panele okienne, sterowane przez system AI (BMS), otwierają się nocą, by chłodzić wnętrza naturalnym powietrzem. To nie tylko oszczędność energii, ale przede wszystkim rewolucja w myśleniu o ekologii w budownictwie kubaturowym.

4. Winda do historii: Nowa perspektywa z wieży Katedry

Na Ostrowie Tumskim, tam gdzie narodziła się polska państwowość, sacrum spotkało się z nowoczesną infrastrukturą. W północnej wieży Katedry Poznańskiej powstał punkt widokowy, który dzięki instalacji nowej klatki schodowej i windy stał się dostępny dla osób o ograniczonej mobilności.

Modernizacja wymagała zachowania najwyższych rygorów bezpieczeństwa (nowoczesne systemy SSP) i ochrony zabytkowej substancji. Choć otwarcie tarasu na wysokości ponad 60 metrów było wyczekiwane z wielką niecierpliwością, a prace konstrukcyjne dawno dobiegły końca, proces ten był świetnym przykładem na to, jak rewitalizacja może otwierać historyczne dominanty na masowy ruch turystyczny. Spojrzenie na Poznań z miejsca spoczynku Mieszka I i Bolesława Chrobrego to doświadczenie, którego nie zastąpi żaden nowoczesny biurowiec.

5. Kosmiczna wysokość w cieniu lasu (Rezerwat Meteoryt Morasko)

Aby znaleźć się w najwyższym naturalnym punkcie miasta, musimy opuścić szklane centrum i udać się na północne rubieże. Góra Moraska (154 m n.p.m.) to ewenement na skalę światową. To właśnie tutaj, w cieniu lasu dębowo-grabowego, znajduje się jedna z zaledwie 200 lokalizacji na Ziemi z autentycznymi kraterami uderzeniowymi.

To miejsce o kosmicznej tożsamości – w 2018 roku znaleziono tu największy polski meteoryt (271 kg), a łączna masa odnalezionych fragmentów przekracza już 1,5 tony. Kontrast między technologicznym wyścigiem zbrojeń biurowców Nowego Rynku a surową, polodowcową naturą Moraska jest tym, co najlepiej definiuje dzisiejszy Poznań.

——————————————————————————–

Współczesny Poznań to miasto, które mistrzowsko gra kontrastami. Z jednej strony mamy rewitalizację symboli historii, jak Katedra czy Collegium Altum, z drugiej – odważną, zieloną przyszłość reprezentowaną przez AND2 i Nowy Rynek C. Nasza panorama przestała być płaska, a wraz z nią rozszerzyły się horyzonty samego miasta.

Który z tych widoków najlepiej definiuje charakter dzisiejszego Poznania: ten z okna zeroemisyjnego biurowca, rzucający cień na Stary Browar, czy ten z krawędzi kosmicznego krateru w lesie Morasko? Wybór należy do Was.